Niezawodność złącza elektrycznego można znacznie poprawić, stosując złotą powłokę. Złoto używane jako interfejs stykowy zapewnia stabilny kontakt i niską rezystancję styku przez cały okres użytkowania złącza. Uważa się również, że złoto jest sposobem na zmniejszenie ryzyka korozji ciernej. Gdy temperatury nie są ekstremalne, złoto nie będzie reagować z zanieczyszczeniami środowiska, tworząc film elektroizolacyjny. Ze względu na stabilność złota jest to materiał wybierany do powlekania styków w zastosowaniach o wysokiej wydajności styków elektrycznych. Ale czy z pewnością pokryta złotem powierzchnia styku nigdy nie wymaga smaru do złączy? Skąd.

Cienka warstwa smaru do złączy kosztuje znacznie mniej niż gruba warstwa złota, jest to bardziej opłacalny sposób uszczelnienia nierówności powierzchni i ochrony przed zarysowaniem i utlenianiem podłoża.

Czyste złoto może mieć stosunkowo słabą odporność na zużycie w wyniku tarcia, a ponieważ złoto jest miękkie, można je łatwo zarysować lub uszkodzić. Jedną z opcji, aby uczynić złoto twardszym jest dodanie utwardzacza, jak na przykład nikiel, ale proces ten może negatywnie wpłynąć na obojętność złota. Rozwiązaniem jest nałożenie wystarczająco grubej powłoki złota. Jak grubej? Istnieją teorie i białe księgi w sieci, które zawierają porady na temat grubości złocenia/powłoki, ale jest wiele czynników i zmiennych, jak konstrukcja styku, siły styku, temperatura, oczekiwana żywotność (liczba cykli ) itp., które mają wpływ na proces powlekania styku złotem.

Generalnie widzimy problemy z pozłacanymi stykami o grubości powłoki poniżej 0,8 mikrona. To nie jest oczywiście ostateczna odpowiedź na pytanie, jak grube powinno być powleczenie. Wiele zależy od liczby cykli i sił styku, jakie ma wytrzymać powierzchnia złota. Najczęstszą kombinacją są pozłacane styki niklowe. Może się zdarzyć, że złocenie w okolicach lub poniżej 1,0 mikrona wystarczy, aby złącze działało w niewymagających warunkach.

Kluczową kwestią przy rozważaniu bardzo cienkiej powłoki ze złota jest to, że powłoka ta będzie mikroskopijnie porowata. Cienką powłokę łatwo jest uszkodzić już podczas wstępnego montażu/wcisku złącza. Z biegiem czasu tlenki odsłoniętego podłoża mogą ulatniać się przez pory niezabezpieczonego smarem złocenia i mogą powodować rezystancję w obwodzie otwartym.

Zwiększenie grubości powłoki złotej zmniejszy porowatość powierzchni, a tym samym zmniejszy podatność powierzchni styku na uszkodzenia. Czytelnik może się z tym nie zgodzić, ale z naszego doświadczenia wynika, że gdy chce się zmniejszyć podatność powierzchni złota na problemy z tlenkami i uszkodzenia podczas łączenia, wymagana jest grubość powłoki złota na poziomie 1,3 – 1,5 mikrona lub więcej. Jednak cienka warstwa smaru do złączy kosztuje znacznie mniej niż grubsza warstwa złota, więc jest to bardziej opłacalny sposób uszczelnienia powierzchni złota i ochrony przed zarysowaniami i utlenianiem podłoża.

Więcej na temat smarów do złączy można przeczytać w naszym artykule Mity i fakty dotyczące smarów do złączy elektrycznych oraz korzystając z naszego artykułu – Wybór smaru do złączy.

 

Newgate Simms online shop